Verslagen '09-'10

De echte zondag, 22 november. We moesten tegen het eerste van SCS uit Laag Soeren. Het had een groot deel van de nacht (vanaf een uurtje of 4, vernomen uit niet nader gespecificeerde bronnen) echt geregend en de vraag was of de wedstrijd echt door zou gaan of dat ie afgelast zou worden. Met 6 en een halve afmelding, zou dit ook niet zo verkeerd uitkomen, hoewel het een week later ook niet veel beter zou zijn. De halve afmelding werd veroorzaakt door Ronan, die wel aanwezig zou zijn en ook wel zou kunnen voetballen, maar liever niet, want hij was zo aan zijn hand gehecht. Nou hecht ik ook veel waarde aan mijn handen, maar om daarvoor nou niet te willen voetballen, vind ik persoonlijk wel een tikkie overdreven. Als je nou moest handballen, was het misschien een ander verhaal geweest.

De tweede helft ging echt goed van start. Ronan liep zich echt mooi vrij, net geen buitenspel en had dus de kans om het half tegen 1 op te nemen tegen de keeper van SCS. Helaas wist Ronan deze kans niet helemaal naar zijn hand te zetten. Daar heeft hij helaas wel vaker een handje van. De overige kansen in de tweede helft moesten we van counters hebben, want het was SCS die nu echt het overwicht had en kans na kans kreeg. Ik weet niet meer precies hoe, maar uit een kans wisten ze echt te scoren. Zo stond het toch echt 1-2.

Na een counter kreeg Thomas een mooie kans om via een lob de keeper van de tegenstander te passeren, dit lukte helaas echt niet.

Toen de echte bal voor de zoveelste keer weer eens in onze eigen echte 16 belandde, werd er volgens de echte KNVB scheidrechter gefloten wegens duwen. De echte KNVB scheidsrechter vond dat dit een penalty was, dit was het trouwens overduidelijk niet. Maar ja, mondje dicht. Alex had na de benutte strafschop toch wat commentaar. “Nummer 16, kom maar even hier”. Maar goed, zo stond het dan helaas toch echt 2-2.

Thomas kreeg nog weer een kans om de bal over de doelman in het doel te lobben, helaas scheelde dit weer echt niets.

SCS kreeg ook nog tal van echte kansen om echt te winnen, echter dit hebben ze gelukkig niet gedaan. Zo is 2-2 ook de echte eindstand.

Bij zvv aangekomen, waren er nog niet zo veel mensen, 8 in totaal. Gelukkig kon de onechte Sven deze keer meedoen, omdat zijn eigen wedstrijd echt afgelast was. De rest zou rechtstreeks gaan, Simon die de weg wist ging bij Randy in de auto en zo gingen we op weg naar Laag Soeren. Randy had weer een U-turn nodig om daar te komen, maar we kwamen er. In Laag Soeren zagen we de tegenspelers al door het dorp lopen richting het veld. Alex: “O nee hè, dit is toch niet zo’n club waarbij je eerst door het dorp moet lopen, voordat je van de kleedkamers bij het veld bent”. Jawel, Alex, dit is zo’n club.

We konden ons gelukkig omkleden, want de tegenstander had dit al gedaan. We kregen gelijk te horen dat we moesten oppassen, want de wedstrijd zou gefloten worden door een echte KNVB scheidsrechter. Dus niet zo’n neppe, nee, echt zo’n echte KNVB scheidsrechter.

Nadat we ons omgekleed hadden in onze kleedkamer, die op andere tijdstippen ook dienst doet als: kinderdagverblijf, jeugdhonk, wijkcentrum, basisschool, dokterspraktijk, vaccinatiecentrum, bibliotheek, gymzaal en kroeg, gingen we met kaart en kompas op zoek naar het voetbalveld.

Rechts, links, 8 meter links van het zebrapad de weg oversteken, langs de berg met natte houtsnippers rechts, bij de houten schommel links, door de tuin van het bejaardentehuis en rechts aanhouden, teruglachen naar de bewoners achter de ramen, met een boogje achter het bejaardentehuis langs – Het veld was in zicht! – De diehards (Paul en Randy) konden nu door prikkelstruiken hun benenopenhalend naar het veld toe, voor de overigen geldt bij de boomstammen aan uw rechterkant naar rechts, over deze boomstammen heen met je voetbalklossen aan, nog 200 meter naar rechts en viola, je bent gearriveerd op de plaats van bestemming. Zo moeilijk is dat nou ook weer niet.

Waarschijnlijk hadden we niet de echte weg gebruikt, maar we waren er. De warming-up achter ons, was het nu tijd om elkaar even in te spelen met de meegenomen voetballen...

De echte KNVB scheidsrechter kwam nu ook aangereden in zijn auto van het merk “ritair”. Eenmaal op het veld: “Jongens, IK ben een ECHTE KNVB scheidsrechter, wat ik zeg is juist, mondje dicht, anders krijg je geel en meld ik dit ook bij de KNVB”. Zo, “Goedemorgen, meneer de echte KNVB scheidsrechtert”. De toon was gezet.

“Keeper!?, grens!?, keeper!?, grens!?” De echte KNVB scheidsrechter floot af. Zo kon de eerste helft beginnen. De eerste helft verliep goed voor ons. We kregen kansen en uit een van de eerste corners, wist Randy de bal te raken, zodat de keeper van SCS er niet bij kon, maar Thomas wel. Zo stond het 0-1 in het voordeel voor ons. Na een klein half uur wist Sven een aantal verdedigers uit te spelen aan de zijkant en van randje zestien de keeper te passeren.

Sven werd gewisseld en Alex kwam erin. Nou ja, dat zou wel iets te eenvoudig geweest zijn. Zo’n wissel moet natuurlijk wel volgens de echte KNVB reglementen gebeuren. Alex stond nog niet klaar en moest dus nog maar even op het seintje van de echte KNVB scheidsrechter wachten.

Na nog wat gevoetbal, werd er gefloten voor een echte rust. In de rust moesten we naar de kantine van de plaatselijke basisschool lopen. Nu gelukkig direct naast het veld. De thee was echt heet en kon nu niet even bijgevuld worden met koud water.

In de rust werden Daniel en ik gewisseld, ik mocht vlaggen en Daniel mocht zich tussen de twee meegekomen dames vermaken op de bank.

Met een trainingsjack van de tegenstander aan – geweldig idee die oranje trainingsjassen – om zo herkend te worden als grens, klaar om te vlaggen voor de echte KNVB scheidsrechter. Wel een eer moet ik zeggen. Ook leuk dat je het thuispubliek af en toe kan horen. Tegen de echte KNVB scheidsrechter: “Wanneer haal je die wedstrijdbal eens onder je shirt vandaan!”.

Voor het vervolg van de tweede helft verwijs ik je naar een aantal alinea’s terug, beginnende met:

“De tweede helft ging echt goed van start. Ronan liep zich echt mooi vrij, net geen buitenspel en had dus de kans om het half tegen 1 op te nemen tegen de keeper van SCS. Helaas wist Ronan deze kans niet helemaal naar zijn hand te zetten. Daar heeft hij helaas wel vaker een handje van. De overige kansen in de tweede helft moesten we van counters hebben, want het was SCS die nu echt het overwicht had en kans na kans kreeg. Ik weet niet meer precies hoe, maar uit een kans wisten ze echt te scoren. Zo stond het toch echt 1-2.”

En eindigend met:

“Na een counter kreeg Thomas een mooie kans om via een lob de keeper van de tegenstander te passeren, dit lukte helaas echt niet.

Toen de echte bal voor de zoveelste keer weer eens in onze eigen echte 16 belandde, werd er volgens de echte KNVB scheidrechter gefloten wegens duwen. De echte KNVB scheidsrechter vond dat dit een penalty was, dit was het trouwens overduidelijk niet. Maar ja, mondje dicht. Alex had na de benutte strafschop toch wat commentaar. “Nummer 16, kom maar even hier”. Maar goed, zo stond het dan helaas toch echt 2-2.

Thomas kreeg nog weer een kans om de bal over de doelman in het doel te lobben, helaas scheelde dit weer echt niets.

SCS kreeg ook nog tal van echte kansen om echt te winnen, echter dit hebben ze gelukkig niet gedaan. Zo is 2-2 ook de echte eindstand.”

Tijd voor de cooling down, langs het bejaardentehuis terug naar de kleedkamer, met welgeteld twee verschillende douches. Eén met waterbesparende douchekop de ander met een energiebesparende douchekop. Al met al was het zo toch wel van een koude douche thuiskomen.

Na Vinnie en Haasie, is dit ook de laatste wedstrijd voor Paul geweest, voordat hij naar Afghanistan gaat om daarginds “Allah Akbar’s” op te sporen. En natuurlijk voor een beetje wederopbouw te zorgen. Veel succes, sterkte daar!

Ook voor Ronan was dit zijn laatste wedstrijd, voordat hij naar het altijd warme Curaçao vertrekt. Veel plezier daar en laat af en toe maar eens wat horen via de site!

* Om privacyredenen zijn een aantal namen gefingeerd, zo heet Sven in werkelijheid Thijs.